نمونه ادرار برای تشخیص انواع عفونت های دستگاه ادراری و اثبات وجود برخی از مواد و سلول ها از جمله قند، پروتئین، خون، گلبول های سفید و گلبول آوری آلوده شود نتایج آزمایش ادرار و کشت آن خصوصا از نظر تشخیص عفونت ها دچار اشکال خواهد شد، لذا باید نکات زیر را رعایت نمود: • پیش از انجام آزمایش از نوشیدن مقادیر زیاد آب و سایر مایعات اجتناب نمائید. • دست های خود را کاملا با صابون و آب شسته و به خوبی با دستمال کاغذی خشک کنید. • درب ظرف ادرار را با احتیاط باز کنید؛ بدون آن که دست شما با سطح داخلی ظرف یا درب آن تماس پیدا کند. • با یک دست چین های پوستی دستگاه تناسلی را از هم باز کرده و با دستمال یکبار مصرف اطراف مقعد و پیشابراه را از جلو به عقب تمیز کنید. این کار را دوبار و هر بار با یک دستمال جدید تکرار کنید. • پس از اینکه جریان ادرار شروع شد، قسمت اولیه ادرار (چند قطره اول) را دور ریخته و بقیه ادرار را با حجم ۳۰ میلی لیتر (حداقل نصف ظرف) جمع کنید. توجه داشته باشید که ظرف مذکور تحت هیچ عنوان با پوست اطراف ناحیه تناسلی تماس پیدا نکند. • درب ظرف نمونه را بسته و آن را به آزمایشگاه تحویل دهید. توجه داشته باشید که: بهترین نمونه برای تشخیص عفونت های ادراری نخستین نمونه ادرار صبحگاهی است. مراجعه کننده گرامی: در صورتی که نمونه ادرار در منزل تهیه میشود: • حتما پس از جمع آوری ادرار باید آن را در طبقه پائین درب یخچال قرار دهید. • نمونه ادرار را تقریبا تا ۱۲ ساعت پس از جمع آوری می توان در یخچال نگهداری نمود. • در زمان انتقال نمونه ادرار به آزمایشگاه آن را در کنار یخ قرار دهید.